Κατ αρχήν οι επιδόσεις να μπορούν να γίνονται  με  e- mail.  Για να γίνει αυτό χρειάζεται να παύσει να θεωρειται δεδομένο προσωπικού χαρακτήρα το e mail και να διευκολύνεται ο δικηγόρος στην αναζήτησή του. Σίγουρα δεν είναι προστατευόμενο δεδομένο για τις επιχειρήσεις . Λύσεις υπάρχουν πολλές και πρέπει να γίνουν συνδυαστικά . Κατ αρχήν με την ευκαιρία των νέων ταυτοτήτων μαζί με τον αριθμό ταυτότητας να ορίζεται σε ένα διαδικτυακό τόπο και μία διεύθυνση e mail , μέσα στο gov.gr και από εκεί με αυτόματο link που θα έχει ορίσει ο καθένας και θα μπορεί να το ορίζει , θα δέχεται το e mail που θα πηγαίνει στο gov.gr στο δικό του mail , αν ήθελε υποτεθεί ότι κινδυνεύομε από την ευρωπαική νομοθεσία για τα προσωπικά δεδομένα και αρχίζουν τα «δεν γίνεται» .  Στο κάτω – κάτω εδώ κάνομε στάθμιση πλέον και μαζί με την δημόσια υγεία πρέπει να ρυθμισθεί η κοινωνική ειρήνη και ασφάλεια καθώς δεν είναι δυνατόν να σταματήσουν τα Δικαστήρια επί μακρόν και να αρχίσει  ο καθένας να κάνει ο,τι του κατέβει.  Μέχρι να γίνουν οι νέες ταυτότητες , το e mail να δίδεται / δηλώνεται υποχρεωτικά στο μητρώο της ΑΑΔΕ και να χορηγείται η πληροφορία κατόπιν αιτήσεως με αναγραφή του εννόμου συμφέροντος . Το ίδιο να ισχύει για όλους τους συλλόγους και επαγγελματικά μητρώα, τα επιμελητήρια, τις τράπεζες και όπου τηρούνται αρχεία με e mails, ώστε να μπορεί να πληροφορηθεί   ο ενδιαφερόμενος το  e mail , με πολλούς τρόπους . Το ίδιο και για τις επιδόσεις στο εξωτερικό . Παράλληλα να ισχύει η ήδη υπάρχουσα νομοθεσία .

Κατά δεύτερο λόγο πρέπει να διευκολυνθούμε στο δίκαιο των αποδείξεων : 1) Οι ένορκες βεβαιώσεις να μπορούν να συντάσσονται ενώπιον Δικηγόρου , ακόμα και του χειριστή Δικηγόρου, που θα βεβαιώνει και το γνήσιο της υπογραφής, και κατά τα λοιπά να ισχύουν τα ίδια με τα ήδη προβλεπόμενα . 2) να αρχίσει να λαμβάνεται υπόψη, ως αποδεικτικό μέσο η υπεύθυνη δήλωση του διαδίκου – ενδιαφερομένου με όλες τις γνωστές ποινικές συνέπειες (ανάλογα με το συμφέρον μπορεί να γίνει και κακούργημα ) και αν κριθεί σκόπιμο να προβλεφθούν βαρύτερες ποινές  για τις υπεύθυνες δηλώσεις που χρησιμοποιούνται στα Δικαστήρια 3) Όλα τα αποδεικτικά μέσα να μπορούν να αποστέλλονται ψηφιακά .

Εννοείται ότι πρέπει να αποκτήσομε όλοι ηλεκτρονική υπογραφή  , δωρεάν ή με ελάχιστο κόστος , να γίνουν σεμινάρια χρήσης υπολογιστών ανάλογα με το επίπεδο και τις ανάγκες των ενδιαφερομένων (λχ κάποιος μπορεί να θέλει 200 ώρες αντί για 100 ) και να επιδοτηθούν οι σύλλογοι για τα σεμινάρια ώστε να μην φθάσομε να εξαργυρώνομε με έκπτωση τα σεμινάρια και πέραν από το 800αρι να μπορούμε να μπούμε στην ανεργία , όπως σωστά ήδη ζητάει η ολομέλεια .

Εννοείται ότι θα πρέπει να γενικευθεί η ηλεκτρονική κατάθεση της αγωγής και γενικά των δικογράφων , η ηλεκτρονική κατάθεση των προτάσεων και των εγγράφων και η ηλεκτρονική δήλωση  για συζήτηση.

Υπάρχουν και άλλα αυτονόητα που πρέπει να λυθούν άμεσα λχ σεμινάρια για τους δικαστικούς υπαλλήλους κοκ

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ:

Με την ίδια λογική να μπορούν να συντάσσονται ηλεκτρονικά συμβόλαια και να μπορούν να υπογράφονται ηλεκτρονικά με τον ίδια τρόπο που υπογράφονται πλέον οι νόμοι και τα προεδρικά διατάγματα, δηλαδή χωρις φυσική υπογραφή και παρουσία . Βρήκαν ένα σύστημα διπλής πιστοποίησης από το κινητό ( σε δύο ημέρες το βρήκαν). Να κάνουν το ίδιο και για όλους τους πολίτες ή/και  να διευρύνουν/διευκολύνουν/επιδοτήσουν την ψηφιακή υπογραφή  . Εννοείται ότι τα κτηματολογικά γραφεία θα πρέπει να δίδουν ηλεκτρονική πρόσβαση για έρευνα δωρεάν και για λήψη στοιχείων που θα χρησιμοποιηθούν κατά το νόμο  με αντίτιμο (εύκολο αν οριστεί ότι μαζί με τα προσκομιζόμενα φύλλα και διαγράμματα επισυνάπτεται η απόδειξη της πληρωμής τους) . Εννοείται ότι για  τα υποθ/κεια δεν μπορεί να γίνει αυτό αλλά μπορεί να υποχρεωθούν να δίδουν πιστοποιητικά ηλεκτρονικά (μέχρι να ολοκληρωθεί το κτηματολόγιο παντού) .

Εννοείται ότι όλη η γραφειοκρατία των συμβολαίων και των πιστοποιητικών που ζητούνται θα πρέπει να γίνεται ηλεκτρονικά (πχ οι δηλώσει φμα) και είναι καλή ευκαιρία να ζητήσομε την απελευθέρωση του επαγγέλματος του συμβολαιογράφου (θυμηθείτε ότι απείχαν τον Ιανουάριο και πέτυχαν την αναστολή του μέτρου για ένα εξάμηνο) .

     ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΤΗΤΑ :

Να τίθεται σε υποχρεωτική αργία όποιος καθυστερεί την έκδοση απόφασης για χρονικό διάστημα πέραν του 8μηνου, μέχρι να περαιώσει τις εκκρεμότητές του και εναλλακτικά , εφόσον είναι κουρασμένος να μπορεί να συνεχίζει να δουλεύει στις γραμματείες των Δικαστηρίων (γιατί όχι όταν είναι προσωρινό)  ή ως βοηθός άλλων Δικαστών , προετοιμάζοντας αποφάσεις .

Να καθιερωθεί δηλαδή ο ρόλος του βοηθού Δικαστή για όσους θέλουν ωράριο και αντιμετωπίζουν αυξημένα οικογενειακά ή προσωπικά προβλήματα  ή και ανεξάρτητα από προβλήματα και οι βοηθοί να έχουν τα ίδια προσόντα με τους Δικαστές , να έχουν δηλαδή βγάλει τη σχολή δικαστών . Βοηθοί Δικαστές να μπορούν να γίνουν και διδάκτορες  νομικής (ανεξαρτήτως άλλης εμπειρίας) και έμπειροι δικηγόροι (λχ 15ετίας για το πρωτοδικείο, 25ετίας για το Εφετείο και 35ετίας για το ΑΠ ) και να μπορούν να επιλέγουν οι Δικαστές τους βοηθούς τους .  Οι συμβάσεις με τους βοηθούς δικαστές να είναι ορισμένου χρόνου αλλά να μπορούν να ανανεωθούν . Οι βοηθοί να λαμβάνουν τα μισά ή το 60% του Δικαστή.  Θα αυξηθεί η παραγωγικότητα των Δικαστηρίων , θα βγουν οι εκκρεμότητες και θα πάψουν όλοι να γκρινιάζουν . Μπορούμε να ζητήσομε δηλαδή ένα σοβαρό κονδύλιο από τα δισεκατομμύρια που θα ρίξουν στην οικονομία λόγω του ιού . Υπολογίστε τον αριθμό των Δικαστών , τα λεφτα που παίρνουν ετησίως για δυο χρονια και ζητήστε τα μισά !!! (για τους βοηθούς δικαστές) .

ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ !!! ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΜΕ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ. ΑΝ ΚΑΤΑΦΕΡΟΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΟΜΕ (φυσικά και οικονομικά) ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΜΕ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ . ΕΙΝΑΙ ΣΙΓΟΥΡΟ ότι το επόμενο χτύπημα, έστω και το ελάχιστο, θα είναι το τελειωτικό.

Αδαμάντιος Αρετάκης

Αδαμάντιος Ι Αρετάκης
Δικηγόρος με έδρα τα Χανιά

Επίσης, όλοι (πλην, ίσως, εκείνων που ονειρεύονται επαναστάσεις…) συμφωνούν ότι πρέπει να αντιδράσομε.

Ας αρχίσομε λοιπόν από τα απλά, εκείνα που δεν χρειάζονται αναθεώρηση του Συντάγματος, χρονοβόρες διαδικασίες ή επαναστάσεις .

Το ζητούμενο, για μένα, είναι η πραγματική, (διοικητική, λειτουργική και οικονομική ανεξαρτησία) των πάσης φύσεως κρατικών οντοτήτων. Εξηγούμαι :

1. Ο επικεφαλής εκάστης κρατικής οντότητας θα έχει διοικητική, λειτουργική και οικονομική ανεξαρτησία και θα επιδιώκει την ισοσκελισμένη λειτουργία της μονάδας του , είτε είναι Νοσοκομείο, είτε Δήμος, είτε Περιφέρεια είτε το Πολυτεχνείο, ο ΟΑΔΥΚ και η ΔΕΔΙΣΑ είτε η Δ.Ο.Υ Χανίων και το Ελεγκτικό Συνέδριο, το Πρωτοδικείο Χανίων, η Αστυνομική Διεύθυνση Χανίων, το Τμήμα Ασφαλείας, το 2ο Γυμνάσιο, ο Ναύσταθμος Κρήτης (που απασχολεί πολιτικό προσωπικό) κοκ ).
Απλούστερο είναι για τους Δήμους και τις εταιρείες του Δημοσίου , πολύπλοκο για τις υπηρεσίες που δεν έχουν (κατ αρχήν) έσοδα (Αστυνομία, Δικαστήρια , Ελεγκτικό Συνέδριο, κοκ ), παράγουν, όμως, έργο και παρέχουν υπηρεσίες, Αυτό το έργο και αυτές οι υπηρεσίες πρέπει να κοστολογηθούν, γίνεται, έχει προχωρήσει η επιστήμη.

Μετά από την κοστολόγηση, μπορούν να γίνουν οι αναγκαίες προσαρμογές και να λαμβάνουν χρηματοδότηση, ανάλογη του κοστολογημένου έργου και των υπηρεσιών, που καλούνται να εκπληρώσουν (όπου για εθνικούς, κοινωνικούς και πολιτικούς λόγους πρέπει να λειτουργούν με έλλειμμα, το έλλειμμα αυτό, ως ποσό, να είναι, επίσης, μετρήσιμο, επομένως ισολογισμοί παντού, με διπλογραφικό σύστημα και με εφαρμογή του εθνικού λογιστικού σχεδίου).

Εάν λοιπόν ο Προιστάμενος εκάστης Υπηρεσίας, που θα έχει το δικαίωμα να προσλαμβάνει και να απολύει …, κρίνει ότι το ποσό που έχει ως προυπολογισμό για τη δουλειά που καλείται να εκπληρώνει πρέπει να το μοιράσει σε 12 εργαζομένους αντί  για 10, ας το κάνει !!!!

Πού θα βρει τους εργαζομένους και πώς θα τους απολύει …..εφόσον δεν του χρειάζονται ;;

Απάντηση: Από τον υπόλοιπο Δημόσιο Τομέα .

Η θέση μου : Δεν χρειάζεται αλλαγή του Συντάγματος και άρση της μονιμότητας. Ολοι οι Δημόσιοι Υπάλληλοι, με οποιοδήποτε καθεστώς και αν προσλήφθηκαν και οποιοδήποτε καθεστώς διέπονται , διατηρούν το δικαίωμα εργασίας στο Δημόσιο και τους φορείς του, πλήν όμως τίθενται στη διάθεση του Υπουργού Προεδρίας, ο οποίος έχει το δικαίωμα να τους θέτει σε εργασιακή εφεδρεία …..

Εάν δεν θέλουν να είναι σε εφεδρεία πρέπει να παρέχουν υπηρεσίες εκεί που εργάζονται , για τις οποίες θα πρέπει να είναι ικανοποιημένος ο Προιστάμενός τους.  Η απόλυση λοιπόν από την Υπηρεσία θα έχει το νόημα ότι ο εργαζόμενος τίθεται στη διάθεση του Υπουργού, ο οποίος θα μπορεί να τοποθετήσει τον υπάλληλο εκεί και όπου υπάρχουν ανάγκες , ανάλογες των δυνατοτήτων των εργαζομένων, διότι πάντα θα υπάρχουν νέες ανάγκες . Ο Υπουργός θα έχει το δικαίωμα (και την υποχρέωση) να επιμορφώνει τον «εφεδρο» και να τον στέλνει (αναλόγως αποτελέσματος) εκεί που υπάρχουν ανάγκες. Δεν χρειάζεται λοιπόν να φύγει κανείς (ίσως χρειάζονται και άλλοι!!).

Υπάρχουν ανάγκες και μάλιστα μεγάλες , σήμερα για παράδειγμα , το Πρωτοδικείο, το Ειρηνοδικείο, το Πταισματοδικείο Χανίων και το Εφετείο Κρήτης έχουν ανάγκη από τουλάχιστον 18 (δεκαοκτώ) υπαλλήλους… και το νούμερο αυτό δεν είναι πλασματικό (ρωτήστε τον Πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου Χανίων…) .

Θα μπορούσαμε λοιπόν να πάρομε υπαλλήλους από άλλες υπηρεσίες, Ποιος , όμως, έρχεται για να δουλέψει ;;; , διότι σίγουρα θα δουλέψει !!! Μόνον αυτός που έχει ανάγκη, που «απολύθηκε» , για οποιοδήποτε λόγο (χωρίς δηλαδή κατ ανάγκη πειθαρχικό παράπτωμα, επειδή είναι «υπεράριθμος») από άλλη υπηρεσία ……

.Αν λοιπόν δούλευαν καλύτερα λχ τα νοσοκομεία …..θα είχαμε καλύτερο επίπεδο υπηρεσιών…αν δούλευαν αποδοτικότερα τα δικαστήρια , οι νέες δίκες δεν θα προσδιορίζονταν το 2014 και το 2015 …..ο κόσμος θα πήγαινε στα δικαστήρια …για να βρεί το δίκιο του κοκ . Αν δουλεύαμε δηλαδή παραγωγικότερα θα είχαμε καλή «σοδειά», άρα θα ανεβάζαμε το ΑΕΠ, άρα δεν θα είμασταν τόσο υπερχρεωμένοι κοκ. .

Σημειώστε ότι ο δημόσιος τομέας, έμμεσα ή άμεσα, παράγει περισσότερο από το μισό του ΑΕΠ ……επομένως η οποιαδήποτε λύση στο οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας αρχίζει από το ίδιο το Ελληνικό Δημόσιο……

2. Είπαμε λοιπόν διοικητική αυτοτέλεια: Ο επικεφαλής « προσλαμβάνει» και «απολύει». Από ποιόν θα ελέγχεται ;

Απάντηση : Δημοκρατικός έλεγχος. Ο διοικητικός Προιστάμενος ή διοικητικώς ελέγχων , θα έχει κατ αρχήν το λόγο. Ολες οι κρατικές δομές έχουν τη δική τους ιεραρχία ….λ.χ ο διοικητής του Νοσοκομείου, θα «προσλαμβάνεται» και θα «απολύεται» από τον επικεφαλής της ΔΙΠΕ. Τον επικεφαλής της ΔΙΠΕ τον «προσλαμβάνει» και «απολύει» ο Υπουργός . Ο Υπουργός εκλέγεται ή ορίζεται από εκλεγμένους, δηλαδή «προσλαμβάνεται» και «απολύεται» από τον Λαό . Ο βουλευτής , είναι ο κατ εξοχήν αρμόδιος να ελέγχει τους πάντες και τα πάντα, αφού είναι ο μόνος που προστατεύεται με την ασυλία. Να μην ισχύουν τα «προσωπικά δεδομένα» για τους βουλευτές…(αφού οι ίδιοι τίθενται στο μικροσκόπιο των πάντων…ας έχουν τη δυνατότητα (ισοδύναμη εισαγγελέα) να «ακτινογραφούν» τους πάντες…) . Μην «πυροβολείτε» λοιπόν τους βουλευτές μας. Τους χρειαζόμαστε , για να ελέγχουν και να νομοθετούν !!

Για να έχει διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια κάθε οντότητα, εκτός από τον Προιστάμενο – Επικεφαλής, θα χρειασθεί και υποστήριξη. Ποιοι είναι εκείνοι, που υποστηρίζουν τις επιχειρήσεις;;

Απάντηση : Οι δικηγόροι , οι λογιστές (σε όλες) και στις μεγάλες επιχειρήσεις οι μηχανικοί και οι γιατροί εργασίας. Δικηγόροι και λογιστές παντού λοιπόν!!. Με λειτουργική και διοικητική ανεξαρτησία και δική τους δομή. Οι υπηρεσίες αυτές (των λογιστών και δικηγόρων) θα λογοδοτούν και θα υπάγονται (με τη δική τους δομή) στον Υπουργό Προεδρίας , δηλαδή στο «Μεγάλο Αφεντικό» .

Οι δικηγόροι και οι λογιστές, που θα χρειασθούν δεν είναι ανάγκη να γίνουν «ισόβιοι» ή «μόνιμοι», μπορούν να υπογράφουν πενταετείς ή επταετείς συμβάσεις …..Μπορεί λοιπόν το δημόσιο να χρειασθεί επιπλέον δικηγόρους και λογιστές αλλά η επένδυση δεν θα πάει χαμένη !!!

4. Η λογική μου είναι να δουλέψει το Δημόσιο όπως μία επιχείρηση, παράγοντας οικονομικό αποτέλεσμα . Είναι, θεωρητικά, συμβατό με το ισχύον δίκαιο.

Αντιγράφω στο σημείο αυτό τα συμπεράσματα από το άρθρο του Καθηγητή Σπυρίδωνα Φλογαίτη με τίτλο : « Το κράτος και το δίκαιο που το διέπει, μερικές σκέψεις, χρήσιμες σε ταραγμένους καιρούς», Εφημερίδα Διοικητικού Δικαίου, Σεπτέμβριος –Οκτώβριος 2011, σελ. 626, επ) : «…VII. Συχνά γίνεται σύγχυση ανάμεσα στη δημόσια υπηρεσία και τη μη κερδοσκοπική άσκηση δραστηριοτήτων.

Η σύγχυση έχει ως αφετηρία τη γκρίζα αντίληψη για το τι είναι μη κερδοσκοπικό νομικό πρόσωπο, και θεωρείται, εύκολα και αβασάνιστα, ότι η δημόσια υπηρεσία δεν μπορεί να ασκείται έναντι οικονομικού ανταλλάγματος, ή ότι το οικονομικό αντάλλαγμα αποχρωματίζει μια υπηρεσία από τον χαρακτήρα του ως μη κερδοσκοπικού.

Πριν απ’ όλα, μη κερδοσκοπικό νομικό πρόσωπο σημαίνει ότι το κέρδος δεν είναι ο σκοπός της δραστηριότητας, κατά την έννοια ότι δεν διαμοιράζεται το οικονομικό προϊόν. Δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι η δραστηριότητα ασκείται φιλανθρωπικώς και μάλιστα με οικονομική ζημία.

Η φιλανθρωπία είναι ο σκοπός εκείνων των νομικών προσώπων, δημοσίων υπηρεσιών, που δημιουργήθηκαν γι′ αυτό, ενώ με ζημίες μπορούν να λειτουργούν μόνο οι δημόσιες υπηρεσίες που στηρίζονται από τον κρατικό προϋπολογισμό, στο πλαίσιο της πολιτικής του κράτους για αναδιανομή του εισοδήματος, όπως συμβαίνει π.χ. με τις αστικές συγκοινωνίες των μεγάλων πόλεων, όπου εξ ορισμού, ο φορολογούμενος, ακόμη και των εσχατιών της χώρας, συμβάλλει στη λειτουργία τους, για να μπορέσει να υποστηριχθεί η παραγωγική δομή π)ς πρωτεύουσας.

Μη κερδοσκοπικό νομικό πρόσωπο, επίσης, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να εκμεταλλευτεί την περιουσία του επιδιώκοντας οικονομικό αποτέλεσμα, ή ότι δεν μπορεί, εάν ο νόμος το προβλέπει, να συμβάλλεται με ιδιώτες για την καλλίτερη επιδίωξη από κοινού οικονομικού αποτελέσματος, όπως συμβαίνει σε όλες τις χώρες στους τομείς σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ή, συχνότατα, στην ανάπτυξη προϊόντων ευρεσιτεχνίας, κ.λπ..

Είναι περαιτέρω επίσης δυνατή η συγκατοίκηση της δημόσιας υπηρεσίας με το κέρδος. Είναι η περίπτωση π.χ. των Ξενοδοχείων Ξενία, που κατασκευάσθηκαν από το κράτος στο πλαίσιο της δημόσιας υπηρεσίας της προώθησης του τουρισμού, και τα οποία τελικώς απέτυχαν διότι έλλειψε στην πράξη, ως μη όφειλε, το πνεύμα της επιδίωξης οικονομικού αποτελέσματος.

Η οργάνωση του κράτους είναι σκοπός αλλά και υποχρέωση του. Αυτό προσδιορίζει την οργάνωση του, κατ’ αρχήν διά του Συντάγματος, αλλά και με όλες τις άλλες πηγές δικαίου. Είναι περιεχόμενο του jus politiae που με τη σειρά του συνιστά τον λόγο ύπαρξης του κράτους.

Το Σύνταγμα σπανίως, όμως, περιορίζει τον νομοθέτη, ιδιαίτερα στον χώρο της δημόσιας διοίκησης, για το πώς θα αναπτύξει το πλέγμα των δημοσίων υπηρεσιών ή το δίκαιο που θα τις διέπει. Ο σημαντικότερος περιορισμός, που έχει άλλωστε και βαθιές κοινωνικές αναφορές, είναι η νομική προστασία της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, που όμως από τη φύση του δεν περιορίζει σημαντικά την αναδιοργάνωση της δημόσιας διοίκησης, αφού μπορεί πάντοτε να γίνεται σεβαστός, με όλες μάλιστα τις αποχρώσεις που προβλέπει η σχετική διάταξη, με μεταβατικές διατάξεις.»

                                                                                                                                                             Χριστούγεννα 2011

(με αφορμή τη γη υψηλής παραγωγικότητας)

 Εδώ και δύο χρόνια περίπου, ταλαιπωρούμασταν και βρισκόμασταν σε αβεβαιότητα κάθε φορά που ενδιαφερόμασταν για αγοραπωλησία ή κατάτμηση αγροτεμαχίου . Αιτία, η αφύπνιση της νομοθεσίας για τον χαρακτηρισμό αγροτεμαχίων ως αγροτικής γης υψηλής παραγωγικότητας .

Πρόκειται για το άρθρο 56 του ν. 2637/1998 . Ο νόμος αυτός εισήγαγε το θεσμό της Εταιρείας Αξιοποίησης Αγροτικής Γης.(«ΑΓΡΟΓΗ ΑΕ») Για να διευκολύνουν τις εργασίες της εταιρείας αυτής εισήγαγαν προνόμια σε περιπτώσεις «αγροτικής γης υψηλής παραγωγικότητας» . Επειδή ο όρος αυτός δεν υπήρχε , έπρεπε να δοθεί η δυνατότητα στο Κράτος να καθορίσει τα γεωγραφικά όρια της αγροτικής γης υψηλής παραγωγικότητας . Προέβλεπε λοιπόν η αρχική μορφή του άρθρου 56 ότι «…με αποφάσεις του Υπουργού Γεωργίας, που εκδίδονται μέσα σε πέντε μήνες από τη δημοσίευση του παρόντος στην ΕτΚ καθορίζονται τα γεωγραφικά όρια, μέσα στα οποία δικαιολογείται η χρήση του δικαιώματος προτίμησης του άρθρου 49 από την εταιρεία (δηλαδή τα διδόμενα προνόμια στην εταιρεία αξιοποίησης…) σε αγροτική γή υψηλής παραγωγικότητας .

Οι πέντε μήνες πέρασαν και απόφαση δεν βγήκε. Το θέμα ήταν εκκρεμές. Γι αυτό με την παρ.37 του άρθρου 24 του ν. 2945/2001 (Α 223) αντικαταστάθηκε ολο το άρθρο 56 . Οι βασικές ρυθμίσεις είχαν ως εξής :

1. Προβλέπονταν έκδοση κοινής απόφασης των Υπουργών Περιβάλλοντος, Χωροταξίας, Δημοσίων Εργων και Γεωργίας, με την οποία θα καθορίζονταν τα κριτήρια με τα οποία διαβαθμίζεται η αγροτική γή σε ποιότητες και θα κατατάσσεται σε κατηγορίες .
2. Προβλέπονταν έκδοση κοινής απόφασης των Υπουργών Περιβάλλοντος, Χωροταξίας, Δημοσίων Εργων και Γεωργίας, με την οποία θα καθορίζονταν τα γεωγραφικά όρια της αγροτικής γής υψηλής παραγωγικότητας .
3. ια τη γη που θα χαρακτηρίζονταν ως αγροτική υψηλής παραγωγικότητας προβλέπονταν δεσμεύσεις, απαγορεύσεις κατάτμησης, ακυρότητα των μεταβιβάσεων αν δεν συνοδεύονταν από πιστοποιητικό της οικείας διεύθυνσης αγροτικής ανάπτυξης που θα βεβαίωνε εάν το πωλούμενο είναι ή όχι γη υψηλής παραγωγικότητας , μνεία στο συμβόλαιο του σχετικού πιστοποιητικού και χρηματική ποινή στους παραβάτες της διατάξεως αυτής (παρ.6 του άρθρου 56) .

Εν συνεχεία με την παρ. .11 του άρθρου 13 του ν.3147/2003 (φεκ Α 135/05.06.2003) ορίστηκε ότι οι μέχρι τότε ακυρότητες στα μεταβιβαστικά συμβόλαια θεραπεύονταν η δε ισχύς της ως άνω παραγράφου 6, ήτοι των κυρώσεων, αρχίζει δέκα μέρες μετά τη δημοσίευση της απόφασης με την οποία θα καθορίζονταν  τα γεωγραφικά όρια της αγροτικής γης υψηλής παραγωγικότητας (δηλαδή της απόφασης της παρ.2 του άρθρου 56) . Αυτή η προθεσμία, όμως, ίσχυσε έξι μήνες (!!) . Καταργήθηκε με την περ. 8 του άρθρου 23 του ν. 3208/2003 (φεκ Α 303/24.12.2003) .

Επομένως από το 24.12.2003 και εντεύθεν υπάρχει θέμα ακυροτήτων σε όσα συμβόλαια έγιναν χωρίς το έγγραφο αυτό του χαρακτηρισμού του ακινήτου και αυτό πρέπει να λυθεί νομοθετικά διότι τουλάχιστον μέχρι το Σεπτέμβριο του 2010 δεν είχε εκδοθεί η απόφαση που θα καθόριζε τα κριτήρια (βλ. παρακάτω) .

Στη συνέχεια το πρώτο εδάφιο της παρ.2 του άρθρου 56, όπως ήδη είχε αντικατασταθεί άλλαξε με το άρθρο 20 παρ.23 του ν.3399/2005 (φεκ Α 255/17.10.2005). Με το άρθρο αυτό διατηρούνταν η εκκρεμότητα της έκδοσης κοινής υπουργικής απόφασης για το καθορισμό των γεωγραφικών ορίων της αγροτικής γης υψηλής παραγωγικότητας και τίθεντο κάποιες εξαιρέσεις για τη γη, που βρίσκεται εκατέρωθεν του άξονα εθνικών οδών και σε βάθος μέχρι εξακοσίων μέτρων και δίδονταν η δυνατότητα ανάλογης εξαίρεσης για τους άξονες επαρχιακών οδών .

Εντωμεταξύ εκδόθηκε η κοινή Υπουργική Απόφαση που προβλέπονταν στην παρ.1 του ως άνω άρθρου 56 , δηλαδή εκείνη που καθόριζε τα κριτήρια με τα οποία διαβαθμίζεται η αγροτική γη σε ποιότητες . Πρόκειται για την ΥΑ 168040/03.09.2010 ΚΥΑ (φεκ Β 1528/2010 ).

Δεν εκδόθηκε, όμως, η  ΚΥΑ , που προβλέπονταν να εκδοθεί με τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 56, δηλαδή αυτή που θα καθόριζε τα γεωγραφικά όρια .

Τελευταία , με την παρ. 4 του άρθρου 31 του ν.3937/2011 (φεκ Α 60/31.03.2011) καταργήθηκε  η παρ. 23 του άρθρου 20 του ν. 3399/2005, καταργήθηκε δηλαδή η τροποποίηση του 2005 . Καταργήθηκε, δηλαδή ο πυρήνας  του άρθρου αυτού.

Επομένως τίθενται δύο ερωτήματα .α) υφίσταται ακόμα θέμα έκδοσης κοινής υπουργικής απόφαση για τον καθορισμό των γεωγραφικών ορίων , δηλαδή ισχύει το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 2 και με ποια μορφή και β) υπάρχει θέμα κυρώσεων κατά τη σύνταξη μεταβιβαστικών συμβολαίων γεωργικής γης  ήτοι εφαρμογής της παραγράφου 6 του ίδιου άρθρου .

Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα είναι ότι δεν αναβιώνει διάταξη νόμου που είχε αντικατασταθεί , πολλώ δε μάλλον όταν η αρχική διατύπωση του άρθρου 56 , στην πρώτη παράγραφο, προέβλεπε έκδοση αποφάσεων σε πέντε μήνες . Επομένως, καταργήθηκε η πρόβλεψη έκδοσης αποφάσεως για τον καθορισμό γεωγραφικών ορίων γης υψηλής παραγωγικότητας

Η απάντηση στο δεύτερο ερώτημα είναι διφυής. Αφενός μέν δεν έχει εκδοθεί απόφαση καθορισμού γεωγραφικών ορίων για να ισχύσει,  η απαγόρευση και οι κυρώσεις στις μεταβιβάσεις  (παρ.6) και τούτο προκύπτει από την τελολογική ερμηνεία της διατάξεως αυτής («κυρώσεις θα είχαμε εάν είχαμε και καθορισμό περιοχών»)  πλήν όμως , προφανώς κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου, είναι δυνατός ο χαρακτηρισμός οποιασδήποτε γης και η κατάταξη της σε κατηγορίες. Τίθεται, λοιπόν, θέμα ουσιαστικής εφαρμογής της παραγράφου 6, που εξακολουθεί να ισχύει όπου αναφέρεται ότι πρόκειται περί γεωργικής γης . .

Συμπερασματικά : 1 Οι υπηρεσίες των διευθύνσεων αγροτικής ανάπτυξης, ήτοι σήμερα η υπηρεσία της περιφερειακής ενότητας Χανίων,  μπορούν να προβαίνουν σε χαρακτηρισμούς αγροτεμαχίων ως γης υψηλής παραγωγικότητας και διαθέτουν πλέον , δηλαδή από τον Σεπτέμβριο του 2010 (φεκ Β 1528/2010) τα κριτήρια για να προβούν στο χαρακτηρισμό .

2. Οι ενδιαφερόμενοι για τη σύνταξη συμβολαίων μεταβίβασης ή κατατμήσεων δεν  είναι υποχρεωμένοι να επισυνάπτουν πιστοποιητικά εφόσον στα συμβόλαια δεν αναφέρονται οι λέξεις «αγροτεμάχιο» και «γεωργική γη» , εφόσον δηλαδή η χρήση και ο προορισμός του ακινήτου δεν είναι γεωργικής/αγροτικής εκμετάλλευσης . Συμβάλλονται δηλαδή χωρίς να χρειάζεται και το χαρτί αυτό .

Τούτο δεν σημαίνει ότι (σε περιοχές που δεν ισχύει ΓΠΣ ή ΣΧΟΟΑΠ ή ΖΟΕ) απαλλάσσονται της έρευνας για το χαρακτήρα ενός εκάστου τεμαχίου (τμήματος γής/οικοπέδου, που αγοράζεται) , διότι ενδεχομένως, εις το μέλλον , ο χαρακτηρισμός αυτός κινδυνεύει να συνιστά  εμπόδιο στην αξιοποίηση του τεμαχίου για χρήση άλλη πλήν της αγροτικής/γεωργικής εκμετάλλευσης !!

_ Να καταργηθούν όλα τα υπέρ τρίτων τέλη.  Πρακτικά, να πάψομε να κολλάμε χαρτόσημα και ΤΝ (ούτως ή άλλως έχει ενοποιηθεί με το ταμείο των μηχανικών και ιατρών) .

_ Να μπεί ένα έξοδο , ηλεκτρονικού παραβόλου σε όλες τις υποθέσεις, ανάλογο με το είδος της υπόθεσης και το Δικαστήριο,  μόνο υπέρ του Δημοσίου και να γίνεται από εκεί εκκαθάριση για το ΤΑΧΔΙΚ  Παράλληλα, να καταργηθεί το δικαστικό ένσημο. Σημειώστε ότι με το νέο φορολογικό νόμο, τον αυστηρότερο των τελευταίων ετών, δημιουργείται το ηλεκτρονικό παράβολο και ο πολίτης δεν θα παραλαμβάνει πλέον παράβολο για τις συναλλαγές, όπου απαιτείται αλλά θα αρκεί η απόδειξη πληρωμής . Επίσης δημιουργείται μαγνητική φορολογική κάρτα. Σημειώστε τέλος  ότι από την 1^η Ιουλίου αρχίζει πιλοτικά η εφαρμογή της ηλεκτρονικής κάρτας εργασίας. Ηδη έχουν θεσπίσει την Οικονομική Αστυνομία με αρμοδιότητες σε φορολογικές και ασφαλιστικές περιπτώσεις (διάβασα το π.δ 9/2011 , φεκ 24^Α/21.02.2011 και τρόμαξα ). Επομένως :

      α. Διοργάνωση ειδικού σεμιναρίου για την υπεράσπιση όλων εκείνων που θα έρχονται στο αυτόφωρο επειδή ξέχασαν να πληρώσουν το φόρο μισθωτών υπηρεσιών (εδώ εμπίπτομε και ημείς, εφόσον δεν παρακρατάμε το 20% στις αμοιβές των δικαστικών επιμελητών άνω των 300,00 Ευρώ, θα μας πηγαίνουν λοιπόν  αυτόφωρο κάτι τύποι που θα φαντασιώνονται το IRS ) .

β Αμεση σύνδεση του συλλόγου με κάποια τράπεζα , ώστε να μπορούμε να πληρώνομε με κάρτα (χρεωστική κατά προτίμηση)

_ . Να αξιοποιήσομε το νέο θεσμό της διαμεσολάβησης και παράλληλα να ενεργοποιήσομε  και διαφημίσομε τη μόνιμη  επιτροπή διαιτησίας

_  Να απαιτήσομε να ορίζονται και δικηγόροι ως μεσολαβητές στη συνδιαλλαγή των άρθρων   99επ του ν. 3588/2007. Το άρθρο 100 αναφέρει ότι ο μεσολαβητής διορίζεται από τον κατάλογο των πραγματογνωμόνων. Επομένως, το μόνο που χρειάζεται είναι να αναθεωρηθεί ο κατάλογος του Πρωτοδικείου και να διορίζονται δικηγόροι ως μεσολαβητές. Η δουλειά αυτή είναι επικερδής και ουσιαστική και δεν μπορούν να μας την αρνηθούν όταν μας ορίζουν συνδίκους …… . .

_  Πρόνοια για την ασφάλισή μας για αστική ευθύνη με ασφάλιστρα όμοια των λογιστών (στον τελευταίο «Λογιστή» σελ. 520, υπάρχει διαφήμιση της allrisk.gr με όχι παράλογα  ασφάλιστρα)  .

_  Συμπαράσταση στο δικηγόρο, που εχει προβλήματα με τον πελάτη του. Παρατηρείται συχνά το φαινόμενο των πελατών, οι υποθέσεις των οποίων δεν έχουν την εξέλιξη που επιθυμούν, να «ενοχοποιούν» τους δικηγόρους τους. Σε ολες αυτές τις περιπτώσεις , θα είμαι ΔΙΠΛΑ στο δικηγόρο, Πρακτικά, ο σύλλογος θα παρεμβαίνει  προσθέτως σε όλες τις υποθέσεις δικηγόρων , είτε αφορούν δικηγορικές αμοιβές, είτε είναι ποινικές.. Συμπαράσταση στο δικηγόρο = υπεράσπιση της ανεξαρτησίας του επαγγέλματός μας .

Βρίσκεται  στα χέρια του Υπουργού Δικαιοσύνης, σχέδιο προεδρικού διατάγματος, που ιδρύει  4 νέα (πολιτικά και ποινικά) Εφετεία, μεταξύ των οποίων το Εφετείο Ηρακλείου. Εχουν γνωμοδοτήσει θετικά το ΣτΕ και ο Αρειος Πάγος. Δικηγόροι Χανίων και Ηρακλείου απέχουν απο τα καθήκοντά τους μέχρι να υπογραφεί το διάταγμα με σαφώς αντίθετη επιδίωξη.

Παράκληση να ληφθεί  το γρηγορότερο μία οριστική απόφαση. Η εκκρεμότητα παρακωλύει και δυσχεραίνει το έργο της δικαιοσύνης, δημιουργεί εντάσεις με απρόβλεπτες εξελίξεις (με δεδομένο το χαρακτήρα των Χανιωτών) και αποβαίνει εις βάρος των εσόδων του κράτους και του γενικού συμφέροντος.

Σε περίοδο συνενώσεων- συγχωνεύσεων και ορθολογικότερης – οικονομικότερης λειτουργίας του κράτους (πχ σχέδιο Καλλικράτης) φαίνεται τουλάχιστον οξύμωρο να ιδρύονται νέες υπηρεσίες και να γίνονται ΣΠΑΤΑΛΕΣ, που μόνο στόχο να ικανοποιήσουν ένα αίτημα,  όχι των πολιτών (πόσους άραγε πολίτες ενδιαφέρει ο τόπος που βρίσκεται το Εφετείο, πόσοι δηλαδή πολίτες συναλλάσσονται καθημερινά ή μία φορά στη ζωή τους με τα δευτεροβάθμια Δικαστήρια, οταν υπάρχουν οι δικηγόροι και οι σημερινές τεχνολογικές λύσεις) αλλά ένα στενά συνδικαλιστικό «ρουσφέτι″ που δεν εξυπηρετεί κανέναν πέραν του απέραντου εγωισμού των συνδικαλιστών – δικηγόρων Ηρακλείου. 

Η ίδρυση εφετείου στο Ηράκλειο θα πολλαπλασιάσει τις υποθέσεις που κρίνονται σε δεύτερο βαθμό στην Κρήτη (οταν το έχουν στα πόδια τους θα κάνουν εφέσεις για το παραμικρό, όπου μπορούν) και η διόγκωση της ύλης θα προκαλέσει έμφραγμα στους ήδη λιγοστούς εφέτες που υπηρετούν σήμερα στην Κρήτη (που θα πρέπει να μοιραστούν και δεν θα φθάνουν), δικαστές, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους θέτουν ως στόχο τους να μετατεθούν, μόλις φθάσουν εδώ.  Η γραμματειακή στελέχωση του υπάρχοντος Εφετείου είναι ελλιπέστατη και διερωτώμαι πού θα βρούν έμπειρους γραμματείς να στελεχώσουν μία ανώτερη κρατική λειτουργία. Πώς άραγε σκέπτεται  ο κος Υπουργός ?

Επαγγέλλεστε την περιφερειακή ανάπτυξη και την αποκέντρωση και εμφανίζεστε , αντίθετα με όσα πρεσβεύετε, να δημιουργείτε υδροκέφαλα περιφερειακά κέντρα καθόσον η ίδρυση Εφετείου στο Ηράκλειο θα καταργήσει  το σημερινό Εφετείο Κρήτης, λόγω έλλειψης ικανού αριθμού υποθέσεων, για να μπορεί να λειτουργήσει ως ένα αυτοτελές Εφετείο . Η απονομή της δικαιοσύνης στην Κρήτη ΔΕΝ αντέχει ΔΥΟ ΕΦΕΤΕΙΑ.   Η συγκέντρωση όλων των κρατικών λειτουργιών στο Ηράκλειο (βρίσκονται όλα εκεί σε επίπεδο περιφερειακής διοίκησης τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα πλήν του Εφετείου)  είναι εν τοις πράγμασι αντίθετη με την ισόρροπη ανάπτυξη της Κρήτης .

Ετσι,  το ελάχιστο αυτό θέμα, έχει αναχθεί σε μείζον για τους Χανιώτες . Για μάς είναι θέμα τιμής !!

Για τους  πολλούς, κυρίως τους μή Κρήτες, είναι μία λεπτομέρεια, ένα λογικό αίτημα απο το «δημοκρατικό Ηράκλειο» («γιατί να ταλαιπωρούνται τόσοι άνθρωποι;»), όσοι δε αντιτίθενται είναι συμπαθητικά «γραφικοί».  Τερματίστε το limbo !!

  Πάρτε τη Δική σας η απόφαση, ώστε να είναι δική σας και η ευθύνη !!!

   Αδαμάντιος Αρετάκης,

δικηγόρος  παρ Αρείω Πάγω